İlkokul 3.sınıftan bu yana yazarım, çizerim. Kimini paylaştım kimi bana saklı kaldı. Şimdi üniversite 3.sınıftayım hala yazıyorum, çiziyorum. Bu bir aşk çünkü; yazmak bir tutku... Kelimeler uçuşurken kafamdan, dökülürken dudaklarımdan, kendini gösterirken dişlerimin arasından önümdeki beyazlık dolmaya başlıyor, sanki kağıtla sevişiyormuşum gibi. Bana verdiği hazzı ilk hissettiğim andan itibaren bırakıveriyorum kendimi. Ne kadar ileri gittiğimi bilemiyorum ruhum bakire kalamıyor tüm benliğimi veriyorum adeta o beyazlığa.  Aşkı iliklerinde hissedince nasıl durdurabilir insan kendini! Görünmez cümlelerim içime akıtıyor renklerini. tutkulu kırmızım karşılıyor hepsini. Paletim nasıl da renklendi bir anda. İncecik fırçamla bir parça yağ aldıktan sonra bir maviye sürüyorum bir kırmızıya ne güzel bir bordosun sen öyle! Tuvalim doldukça doluyor başım dönüyor kırmızılık içimi kaplıyor. tutku, incecik fırçamı tutarken dans etsin diye bıraktığım serçe parmağımın ucuna varmış. Yorulmuyorum asla!  Ama tatmin oluyorum. Diğer güne kaldırınca kafamı yeni güneşi görünce komidinimin üzerine koyuyorum kağıtlarımı sonra uykuya teslim ediyorum kendimi. Uyandığımda beni terk etmemiş daha da sıkı sarılmış cümlelerim bakıyor bana, gülümsüyorum hınzırca; dün gece çok iyiydin!